Liesbreuk hydrocoele communicans
Op deze pagina
Doel
Liesbreuk of hydrocoele communicans
Tijdens de ontwikkeling dalen bij jongens de teelballen van de buik naar de balzak. Hierbij wordt een deel van het buikvlies meegetrokken, dat rond de teelbal een vochtzakje vormt (tunica vaginalis). Normaal sluit de verbinding met de buik zich daarna volledig.
Hydrocoele communicans:
Als de verbinding niet volledig sluit, kan vocht uit de buik naar de balzak vloeien. Dit veroorzaakt meestal een pijnloze zwelling die groter wordt bij staan, hoesten of persen en ’s ochtends na rust vaak weer afneemt. Een hydrocoele kan spontaan sluiten tot ongeveer 1–2 jaar.
Liesbreuk:
Als de verbinding breder is, kan vet of darmweefsel naar de lies of balzak zakken. Een liesbreuk kan groter worden naarmate het kind groeit. Een ingeklemde liesbreuk is een spoedgeval: de darm kan vast komen te zitten, wat leidt tot pijn, zwelling en mogelijke beschadiging van de darm.
Behandeling:
Liesbreuk: operatieve ingreep is nodig.
Hydrocoele communicans: vaak wachten tot het kind 2 jaar is, omdat het spontaan kan sluiten.
Bij meisjes kan ook een liesbreuk optreden, die operatief behandeld moet worden.
Voorbereiding
Hou voor de ingreep rekening met het volgende:
Medicatiegebruik
Het is belangrijk de behandelend arts vooraf volledig te informeren over de medicijnen die u of uw kind gebruikt. De arts beslist dan of en wanneer het gebruik moet worden gestopt. Daarnaast is het belangrijk om de arts te informeren over eerdere operaties, ziekten en eventuele complicaties.
Allergieën
Deel mogelijke allergieën mee zodat preventieve maatregelen kunnen genomen worden: latexallergie, contrastallergie, allergie voor bepaalde medicijnen of producten, voedingsstoffen, ..
Opname
ChatGPT zei:
Verloop
De ingreep
Ter hoogte van de lies wordt een incisie gemaakt, waarna spieren, zaadstreng en bloedvaten zorgvuldig worden vrijgelegd zodat de verbinding van het buikvlies naar de balzak hoog kan worden afgebonden; bij een brede breukopening wordt de buikspierwand vernauwd, terwijl de ingreep bij kinderen meestal minder ingrijpend is en bijna altijd onder algemene verdoving gebeurt, en indien nodig kan een andere gespecialiseerde chirurg de procedure uitvoeren, met pijnmedicatie naar behoefte.
Operatieverloop
Nazorg
Dag na de operatie
De wonde wordt meestal gesloten met hechtingen die spontaan oplossen. Wondcontrole is op dagelijkse basis noodzakelijk.
Na de operatie is strikte bedrust niet vereist.
Ontslag
De duur van een ziekenhuisopname bij deze ingreep is meestal enkele uren tot 48 uur.
Terug thuis
Terug naar school: meestal na 2 à 3 dagen.
Verband: waterdicht kleefverband blijft 10 dagen zitten; douchen kan vanaf 48 uur.
Wonde: soms dicht met wondlijm.
Zwelling: draag enkele dagen een strakke onderbroek om zwelling te voorkomen.
Sport: sporten, inclusief zwemmen, wordt minstens 2 weken afgeraden.
Controle dokterscontroles: meestal één of meerdere, volgens afspraak met de behandelend arts.
Wanneer een arts contacteren?
Aandachtspunten
Bij elke chirurgische ingreep bestaat het risico op mogelijke complicaties. De arts heeft deze reeds met u vooraf besproken. Mocht u hierover nog vragen hebben, aarzel dan niet deze te stellen.
De sub-urethrale sling is sinds 1995 de standaardbehandeling voor stressincontinentie bij vrouwen en heeft wereldwijd een succespercentage van meer dan 90%. Zoals bij elke ingreep zijn er echter risico’s.
Tijdens de operatie:
Complicaties van vitale organen (hart, bloedsomloop, longen, nieren) of blijvende schade zoals orgaanfalen of verlamming zijn zeer zeldzaam.
Incidenteel kan de ingreep gestaakt worden door een ernstige complicatie.
Zeer zelden zijn bijkomende handelingen nodig om onverwachte problemen tijdens de ingreep te verhelpen.
Voorbereidende of begeleidende handelingen (infusies, injecties) kunnen tijdelijk problemen veroorzaken zoals spuitabcessen, weefselbeschadiging (necrose), veneuze irritatie of dermatitis; zeer zelden kan dit leiden tot blijvende zenuwschade (pijn, verlamming).
Bij het vrijleggen van bloedvaten en de zaadstreng kan in zeldzame gevallen schade ontstaan, mogelijk met gevolgen voor de teelbal (achterblijvende groei, afsterven) of vruchtbaarheid (verminderde zaadproductie).
Na de operatie:
Lokale zwelling van de balzak is normaal en verdwijnt meestal na enkele dagen.
Zeer zelden kan een hematoom optreden dat gedraineerd moet worden via een kleine incisie.
Lokale bloeding kan voorkomen; meestal kan dit met een kompres gestopt worden.
Wondinfecties zijn occasioneel tot zeldzaam, vooral bij een bestaande infectie; regelmatige ontsmetting is nodig, antibiotica zelden.
Incidenteel kan een minder esthetisch litteken ontstaan, bijvoorbeeld keloïdvorming.
Allergische reacties of overgevoeligheid aan medicatie, verdovingsmiddelen, ontsmettingsmiddelen of latex kunnen tijdelijk zwelling, jeuk, huiduitslag, duizeligheid of braken veroorzaken.
Luchtweginfecties komen zelden voor; het risico is groter bij algemene verdoving en rokers.
De ingreep vereist geen grote incisies; pijn is meestal gering en beperkt tot enkele dagen, vaak goed te behandelen met klassieke pijnstillers.
In zeer zeldzame gevallen kan schade aan de bloedvaten van de teelbal optreden, mogelijk met afsterven of atrofiëren van de teelbal, soms gevolgd door verwijdering tijdens een bijkomende ingreep.
Zeer zelden kan schade aan de zaadstreng ontstaan, wat vruchtbaarheid kan beïnvloeden.
Vragen
Bovenstaande informatie betreft een algemene voorlichting en is bedoeld als extra informatie naast de gesprekken met de behandelend uroloog. Bijzondere omstandigheden kunnen tot wijzigingen aanleiding geven. Dit zal altijd door de uroloog kenbaar worden gemaakt. Mocht je hierna nog vragen hebben, stel ze dan gerust aan de arts of aan het zorgteam.