Trans-obturator tape (TOT)
Op deze pagina
Doel
Incontinentie
Urine-incontinentie betekent dat je onvrijwillig urine verliest, wat ongemak veroorzaakt. Er bestaan verschillende vormen:
Stressincontinentie: lekkage tijdens inspanning, zoals sporten, hoesten, lachen, niezen, wandelen of van houding veranderen.
Urge-incontinentie: een plotselinge, dringende behoefte om te plassen die je niet kunt tegenhouden.
Gemengde incontinentie: een combinatie van lekkage bij inspanning en urge-incontinentie.
Oorzaken van stressincontinentie:
Zwakke bekkenbodemspieren die de blaas en plasbuis ondersteunen.
Een minder krachtige sluitspier van de plasbuis, die normaal de blaas afsluit.
Vrouwen hebben vaker urine-incontinentie omdat hun anatomie hiervoor meer voorbeschikt is:
De urinebuis is korter.
De sluitspier is minder krachtig.
Het perineum, het deel van het lichaam dat het kleine bekken afsluit en waar de urinewegen, geslachtsdelen en het rectum uitmonden, is verzwakt door verschillende openingen.
Tijdens zwangerschap en vooral bij de geboorte wordt het perineum zwaar belast. Daarnaast zorgt de menopauze voor drogere mucosa en weefsels, wat de fragiliteit vergroot.
Urethra: het kanaal van de blaas naar de plasbuisopening waardoor urine wordt afgevoerd.
Behandeling
Als bekkenbodemrevalidatie niet helpt of als je incontinentie te ernstig is, kan een chirurgische ingreep één van de meest effectieve behandelingen zijn om urineverlies, bijvoorbeeld tijdens sporten, te verhelpen.
Voorbereiding
Hou voor de ingreep rekening met het volgende:
Medicatiegebruik
Het is belangrijk tijdens de voorbereidende consultatie te melden indien je behandeld wordt met bloedverdunnende medicatie. Voorbeelden kunnen zijn: Abciximab©, Aggrenox©, Apixaban©, Asaflow©, aspirine©, Clopidrogel©, Epoprostenol©, Eptifibatide©, Heparine©, Marcoumar©, Persantine©, Plavix©,Pradaxa©, Prasugrel©, Proteïne C©, Rivaroxaban©, Sintrom©, Ticagrelor©, Ticlopidine©, Tirofiban©, Warfarine©, … Omdat de medicatie de bloedstolling beïnvloedt, bestaat het risico op bloedingen tijdens en na de operatie. De arts bespreekt met u de mogelijkheden om dit medicatiegebruik gedrende een periode voorafgaande aan de operatie tijdelijk te stoppen.De medicatie Glucophage©, Methformine©of Methformax© wordt best vanaf 24u tot 48u voor de ingreep gestopt. Met mao-inhibitoren zoals Aurorix©en Nardelzine© moet u vanaf twee tot drie weken voor de ingreep tijdelijk stoppen.Lees steeds de medicatiebijsluiter en raadpleeg je huisarts of specialist-arts om eventuele vervangmiddelen voor te schrijven.Medicatie voor hart- en vaatproblemen, hoge bloeddruk, longaandoeningen (puffs), schildklierproblemen en epilepsie, neem deze zolang mogelijk. Ook op de ochtend van de ingreep met wat water.
Allergieën
Deel mogelijke allergieën mee zodat preventieve maatregelen kunnen genomen worden: latexallergie, contrastallergie, allergie voorbepaalde medicijnen of producten, voedingsstoffen, ..
Preoperatieve onderzoeken
ChatGPT zei:
Als je al gezondheidsproblemen hebt of ouder bent dan 50 jaar, zijn preoperatieve onderzoeken zeer belangrijk. Meestal gaat het om een bloedonderzoek en een elektrocardiogram. Je kan deze onderzoeken laten uitvoeren bij je huisarts of via de Preoperatieve Consultaties in het AZ Jan Portaels. Kies je voor de Preoperatieve Consultaties, maak dan op tijd een afspraak.
Verloop
Interventietechniek
Bij de ingreep wordt een smal strookje synthetisch materiaal (een tape) onder je plasbuis geplaatst. De tape wordt zonder spanning geplaatst, als een soort hangmat, en ondersteunt de urethra bij inspanning om urineverlies te voorkomen.
Er bestaan verschillende types tape met verschillende introductiesystemen. De chirurg kiest het meest geschikte type op basis van jouw situatie en zijn ervaring.
Tijdens de ingreep:
Wordt een kleine incisie van ongeveer 2 cm gemaakt in de voorste vaginale wand.
Afhankelijk van het type tape worden twee kleine incisies van een halve centimeter gemaakt net boven het schaambeen of aan de basis van de dijen voor de passage van de tape.
De incisies worden gesloten met hechtingen.
Na de ingreep kan een blaaskatheter en/of tampon worden geplaatst.
De ingreep duurt ongeveer 20 tot 30 minuten.
Niet elke vorm van urine-incontinentie kan op deze manier worden behandeld. De arts kiest de techniek pas nadat hij je heeft onderzocht, je medische geschiedenis kent en indien nodig aanvullende onderzoeken, zoals een urodynamisch onderzoek, heeft uitgevoerd.
Er is momenteel geen medicatie die bewezen effectief is bij stressgerelateerde urine-incontinentie.
Ziekenhuisverblijf
Meestal word je op de dag van de operatie zelf opgenomen. De dag ervoor word je telefonisch geïnformeerd over het exacte opname uur, tenzij dit al eerder in overleg met de arts is afgesproken.
Voeding
Je mag tot zes uur voor de opname een lichte maaltijd eten, bijvoorbeeld twee beschuiten of boterhammen met zoet beleg. Eet geen kaas, vlees, yoghurt of eieren. Tot twee uur voor de opname mag je gesuikerde dranken drinken, zoals frisdrank, koffie of thee met suiker, maar zonder melk.
Opname
Je schrijft je eerst in bij de dienst Inschrijvingen. Na de administratie brengt de baliemedewerker je naar de verpleegafdeling. Daar wijst een zorgmedewerker je een kamer toe en maakt je wegwijs. Toewijzing van eenpersoonskamers hangt af van beschikbaarheid en wordt geregeld door de opnamedienst. Tenzij medisch noodzakelijk, wordt voor een eenpersoonskamer een ereloonsupplement van 150% aangerekend.
Operatieverloop
Als je preoperatieve onderzoeken niet op tijd zijn gedaan, moeten deze nog gebeuren. Een zorgmedewerker stelt je enkele vragen en vult zo nodig samen met jou de anesthesievragenlijst in. Daarna bereidt het team je voor en meten ze bloeddruk, pols en temperatuur.
Je trekt het operatiehemdje aan.Verwijder sieraden, bril, contactlenzen, gebitsprothese, piercings, valse nagels en gehoorapparaten. Gebruik je hoorapparaat niet als je zonder helemaal niets hoort; houd het in tot de operatiezaal.
De ingreep
De keuze voor verdoving – plaatselijk, regionaal (alleen het onderlichaam) of algemeen – wordt samen met de anesthesist en de chirurg bepaald. Hierbij wordt rekening gehouden met jouw medische voorgeschiedenis en jouw voorkeur.
De ingreep wordt pas uitgevoerd als een eventuele urineweginfectie is uitgesloten met een recente urineanalyse. Bij een urineweginfectie kan de operatie worden uitgesteld.
Zodra de verdoving volledig werkt, start de chirurg met de ingreep.
Nazorg
Dag na de operatie
De eerste dag na de ingreep mag je uit bed. Het infuus, de blaassonde en eventuele vaginale wiek kunnen dan verwijderd worden.
Het is belangrijk dat je daarna veel drinkt. Zodra de sonde verwijderd is, moet je telkens op een bedpan plassen en het zorgteam verwittigen, zodat zij kunnen controleren of je je blaas volledig leeg plast.
Als de arts langs is geweest, je goed kunt plassen en er geen belangrijke complicaties zijn, kan je in principe medisch ontslagklaar worden verklaard.
Controleconsultatie
Na drie weken verwacht de arts je terug met een volle blaas voor een controleconsult. Als er bij je ziekenhuisontslag nog geen afspraak werd gemaakt, kun je best zo snel mogelijk een afspraak regelen via de dienst Consultaties.
Terug thuis
De hersteltijd bedraagt gemiddeld twee weken, maar kan aangepast worden afhankelijk van je beroep.
De incisie in de vagina is vrij klein en verdwijnt vanzelf. De hechtingen lossen vanzelf op en hoeven dus niet verwijderd te worden.
Hoewel de procedure meestal weinig pijn veroorzaakt, kan de arts een pijnstiller en antibiotica voorschrijven die je na de operatie moet innemen.
Gedurende drie weken moet je één à twee keer per dag de vagina spoelen met een Iso-Betadine gynaecologische oplossing. Ook na ontslag is het belangrijk om voldoende te blijven drinken.
Na je ziekenhuisverblijf kun je je normale activiteiten hervatten, maar vermijd zware inspanningen en het tillen van gewichten boven vijf kilo gedurende ongeveer drie maanden. Overgewicht kan het succes van de ingreep beïnvloeden.
Baden vermijd je best gedurende een maand, maar douchen mag meteen na de operatie.
Seksuele activiteit en sport stel je uit gedurende minstens vier weken.
Wanneer een arts contacteren?
Je contacteert best een arts als je een hardnekkig branderig gevoel bij het plassen ervaart, een verandering in urinegeur opmerkt, aanhoudende abnormale vaginale afscheiding hebt, herhaalde urineweginfecties hebt, frequente plasdrang of moeite met plassen ervaart, koorts boven 38 °C hebt, of bloedt of pijn hebt.
Aandachtspunten
Bij elke chirurgische ingreep bestaat het risico op mogelijke complicaties. De arts heeft deze reeds met u vooraf besproken. Mocht u hierover nog vragen hebben, aarzel dan niet deze te stellen.
De sub-urethrale sling is sinds 1995 de standaardbehandeling voor stressincontinentie bij vrouwen en heeft wereldwijd een succespercentage van meer dan 90%. Zoals bij elke ingreep zijn er echter risico’s.
Tijdens de operatie:
Complicaties zijn zeldzaam.
Perforatie van de blaas of plasbuis kan optreden, maar wordt meestal tijdens de ingreep opgespoord en is onschuldig als het tijdig behandeld wordt. De blaaskatheter kan dan enkele dagen langer blijven zitten.
Zeer zelden kan een darmperforatie, schade aan bloedvaten of zenuwen optreden (<1%).
Uitzonderlijke, ernstige risico’s zoals hartaanval, trombose, longembolie of ernstige allergische reacties zijn mogelijk bij elke chirurgische ingreep.
Na de operatie:
Urineweginfectie kan optreden door de blaassonde, maar wordt meestal snel behandeld met antibiotica.
Het bandje wordt goed verdragen; infecties van het materiaal zijn uitzonderlijk.
Direct na de operatie kan de plasstraal zwakker zijn. Soms blijft de blaassonde langer zitten of is een kleine bijkomende ingreep nodig.
Frequent en dringend plassen verdwijnt meestal na enkele dagen of weken; aanhoudende klachten bespreek je met de chirurg.
Na genezing van de vaginale incisie (ongeveer één maand) verandert de seksualiteitsbeleving meestal niet, maar het bandje kan soms voelbaar zijn.
Pijn of krampen aan de basis van de dijen kunnen optreden, meestal mild en tijdelijk.
Huidincisies genezen binnen tien dagen; vaginale littekens kunnen soms blijven.
Belangrijk:
Meld aanhoudende abnormale vaginale afscheiding aan je arts.
Hoewel het materiaal van het bandje goed wordt verdragen, blijft het een vreemd voorwerp in het lichaam. Zeldzame complicaties zijn erosie van de plasbuis of vaginawand, of volledige afstoting van het bandje.
Vragen
Bovenstaande informatie betreft een algemene voorlichting en is bedoeld als extra informatie naast de gesprekken met de behandelend uroloog. Bijzondere omstandigheden kunnen tot wijzigingen aanleiding geven. Dit zal altijd door de uroloog kenbaar worden gemaakt. Mocht je hierna nog vragen hebben, stel ze dan gerust aan de arts of aan het zorgteam.
